نیمه شعبان غریب

در تهران نیمه شعبان غریبی هست... بارون می‌باره. انگار که قلب آسمون برای صاحب بارون ترک خورده.

در خیابان‌های مرکز و جنوب شهر چرخیدیم. دنبال طاق نصرت می‌گشتیم که لحظاتی چراغونی تماشا کنیم. جز یکی دو تا ندیدیم. بیشترشون به خاطر بارون خاموش بود.

 

فیلم ها خیلی با کیفیت بودند اما در بیان از کیفیت ساقط هستند ولی برای یادگاری و حس و حالش گذاشتم براتون. مراقب باشید صداش برای شروع خیلی بلند نباشه. تنظیم کنید خودتون.

 

 

 

 

---

در این روزها انگار آیه «و اذ نجیناکم من آل فرعون یسومونکم سوء العذاب یذبحون ابناءکم و یستحیون نساءکم» و «و اذ الموؤدة سؤلت بأی ذنب قتلت» دوباره نازل شده. پرونده جنایت‌هایی در حال انتشار هست که یقینا تنها بخش کوچکی از فساد و تباهی تمدن غرب هست. نه اولین بوده و نه آخرین هست.

 

من در حیرتم...

هیچ‌وقت در طول تاریخ دنیا تا این حد از فساد پر نشده! 

و ظاهر نشده تا این حد، در خشکی و دریا...

ولی ما همچنان داریم زندگی می‌کنیم!

عادی...

انگار نه انگار...

حالا حجت آشکار شده برای همه کسانی که آرزو داشتند اباعبدالله رو در روز عاشورا یاری کنند.

برای همه عالم یک بار دیگر فطرت عریان شده. 

دو سر طیف فجور و تقوا با دو چشم سر دیده می‌شوند.

پلیدی محض، جنایتکاری فاسد و یزید زمان که مردی رو به جنگ فراخونده که در نهایت نور و پاکی و در قله طهارت از میان ما آدم‌های کره خاکی است.

 

آرزوی ما، صاحب عصر و زمان، نمی‌آید تا این‌ها نابود شوند...

خلیفه الله میاد تا کار ابلیس رو یکسره کنه، نه تفاله‌های شیطان رو.

یک قدم مانده...

قله همین جاست...